Σοφία Σακοράφα

ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, 30 Ιουνίου 2010

Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

 Συνέχιση της επεξεργασίας και εξέτασης του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης «Νέο Ασφαλιστικό Σύστημα και συναφείς διατάξεις. Ρυθμίσεις στις Εργασιακές Σχέσεις»

ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Πρέπει να πω ότι άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους συναδέλφους και ιδιαίτερα τον κ. Υπουργό, που επίσης θέλω να πω ότι εκτιμώ την προσπάθεια του, από την αρχή που ξεκίνησε αυτή η ιστορία με το ασφαλιστικό, να έχει τη διάθεση να έρχεται στην Επιτροπή και να μας ενημερώνει.

Θέλω, επίσης, να πω ότι συμπαραστέκομαι στην αγωνία του για τη διάσωση του ασφαλιστικού συστήματος, ένα σύστημα το οποίο αφορά τους πάντες και πιστεύω και εγώ ότι πραγματικά χρειάζεται αλλαγές, χρειάζεται πολύ σημαντικές αλλαγές, αν θέλουμε να επιβιώσει, αλλά το θέμα είναι, κατά τη δική μου άποψη, πού θα θέλεις να το πας και πώς το πας προς τα εκεί.

Επίσης, θέλω να πω ότι είμαι πάρα πολύ θυμωμένη με αυτά που άκουσα και θέλω να μεταφέρω, με το δικό μου θυμό και το θυμό των πολιτών, των ψηφοφόρων να τολμήσω να πω και να πω ένα μεγάλο «ε, και;». Σε τι φταίω εγώ μου λένε οι πολίτες κι αυτό λέω κι εγώ ως πολίτης, σε τι φταίω εγώ, σε τι έφταιξα και καταρρέει το σύστημα, όταν εγώ καλούμε και πληρώνω τις εισφορές μου, πλήρωνα τα πάντα, πληρώνω το πρόστιμά μου, όταν δεν είμαι τακτική σε αυτό που το κράτος μου επιβάλλει, δεν συμμετέχω στο σύστημα και έρχεται αυτό το σύστημα, ερχόμαστε εμείς, δηλαδή, να πούμε σε αυτούς τους πολίτες, ότι τώρα, επειδή εμείς δεν κάναμε καλά τη δουλειά μας, είστε υποχρεωμένοι να πληρώσετε και να πληρώσετε σκληρά.

Θέλω να πω, επίσης, ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα παρακολουθώ με διαρκώς και μεγαλύτερη έκπληξη το θέατρο του παραλόγου, λέω εγώ, που παίζεται με σενάριο το μνημόνιο, το ασφαλιστικό και τα εργασιακά και θα μου επιτρέψετε, κύριε Υπουργέ, χωρίς αυτό να είναι προσωπική προβολή, με πρωταγωνιστή εσάς. Σας παρακολουθώ πάρα πολύ συχνά και στενά, αν θέλετε, σε όλες σας τις εμφανίσεις.

Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι χρειάζεται να βάλουμε τα πράγματα σε μια τάξη, αν δεν θέλουμε πραγματικά όλοι μαζί να τρελαθούμε. Πρέπει να παραδεχτείτε και σήμερα το παραδεχτήκατε αυτό, ότι το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που καταθέτετε, περιλαμβάνει επακριβώς και αυτολεξεί όσες συγκεκριμένες δεσμεύσεις περιλαμβάνονται στο μνημόνιο. Πέρα από αυτό, εξειδικεύει, με το χειρότερο, κατά τη δική μου άποψη, τρόπο, όσες κατευθυντήριες παραινέσεις περιλαμβάνονται και πάλι στο μνημόνιο. Τέλος, θίγει και ρυθμίζει, πάλι κατά τη δική μου άποψη, προς το χειρότερο πάντα, εργασιακές σχέσεις που κατακτήθηκαν σε δεκαετίες, αν όχι σε αιώνες, πολλές φορές και με αίμα.

Με απλά λόγια, διαφωνώ, προσωπικά, πλήρως, με την περιρρέουσα άποψη ότι οι εξαρχής επισημάνσεις σας ότι δεν υπάρχει σάλιο και αυτά που πριν από δύο - τρία χρόνια λέγατε, ότι πρέπει να σωθεί το σύστημα και πρέπει να κάνουμε αλλαγές, ότι δεν ήταν προάγγελος, πραγματικά, αυτής της συγκεκριμένης πολιτικής. Και αυτό, γιατί το αποτέλεσμα, δηλαδή το ασφαλιστικό που φέρνετε σήμερα, όσο κι αν προσπαθήσετε να το παρουσιάσετε σαν πόλεμο αριθμών και ποσοστών, όσο και αν προσπαθήσετε να επικεντρώσετε το ενδιαφέρον και τις αναλύσεις σε χρόνια και σε ποσά, έρχεται να ανατρέψει εκ βάθρων τη φιλοσοφία που καθόριζε τον χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης μέχρι σήμερα στη χώρα μας, κύριε Υπουργέ.

Όταν περίτεχνα παρουσιάζετε το ποσοτικό αποτέλεσμα συγκρίσιμο με ό,τι ίσχυε νωρίτερα και εστιάζετε εκεί τον διάλογο στις διαπραγματεύσεις, αποσιωπώντας το ποιοι συμβάλλουν σε αυτό το αποτέλεσμα, τότε επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό είναι άλλη πολιτική, άλλη φιλοσοφία και φυσικά άλλο σκοπούμενο από αυτή που, ως κόμμα, είχαμε διακηρύξει προεκλογικά, με συνέπεια στις αρχές και τους λόγους ύπαρξης του κόμματός μας, του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Ο σκοπός των αλλαγών που προτείνετε είναι η συνολική αλλαγή της αρχιτεκτονικής του ασφαλιστικού συστήματος και η μετατροπή του, όπως ακούστηκε και από συναδέλφους, με βίαιο τρόπο, από δημόσιο, κοινωνικό, αναδιανεμητικό και αλληλέγγυο, σε κεφαλαιοποιητικό.

Πρώτη παρατήρηση, σε ενίσχυση της εισήγησής μου. Όχι απλά καταργείται η τριμερής χρηματοδότηση κράτος - εργοδότης - εργαζόμενος, με ουσιαστική απόσυρση του κράτους, αλλά παρουσιάζετε σαν συμμετοχή του κράτους την καταβολή αυτού του προνοιακού επιδόματος. Αυτό είναι ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, κατά τη δική μου άποψη πάντα, που έρχεται να θολώσει το σαφές και πεντακάθαρο μήνυμα. Η σύνταξη πλέον, η συνταγματικά κατοχυρωμένη υποχρέωση της πολιτείας επαφίεται στους αγριότερους νόμους της αγοράς και μάλιστα, στην ανθρωποφάγο ένταση της εποχής, ενώ η Κυβέρνηση, στην παρούσα περίσταση, νίπτει τας χείρας της. Αυτό και άλλη πολιτική στόχευση έχει και υπηρετεί, κατά τη δική μου άποψη πάντα, αλλά συμφέροντα.

Θα τονίσω απλά τι σημαίνει, τι φιλοσοφία κρύβει το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, που σήμερα εσείς προτείνατε και που εμείς ακούμε και πιθανόν να αποδεχτούμε. Ουσιαστικά, με τη συστημική άρνηση του κράτους να παίξει τον αναδιανεμητικό και αλληλέγγυο ρόλο, που το κόμμα μας αναγνωρίζει ως υποχρέωση, λοιδορείται και απαξιώνεται ο χαμηλόμισθους, κύριε Υπουργέ. Εάν θεωρήσουμε δυνητικά ιδανικό το στόχο των 40 χρόνων εργάσιμης παρουσίας συνεχούς απασχόλησης ενός πολίτη, η Κυβέρνηση υπενθυμίζει, με τη μεγαλύτερη δυνατή ένταση, όχι μόνο την ύπαρξη τάξεων, αλλά και την περιφρόνηση προς την εργατική τάξη.

Θα σας εξηγήσω γιατί. Λέμε, λοιπόν, στον χαμηλόμισθο ότι αυτός φταίει που παίρνει χαμηλό μισθό και συνεισφέρει λίγα, ώστε να μην μπορεί να χτίσει καλύτερη σύνταξη, γιατί αυτό θα γίνει και όχι μόνο αυτό. Και πάλι θα το πω, όμως, ότι με το τέχνασμα της μαθητείας και την επίκληση της ανάγκης μείωσης της ανεργίας στους νέους, μειώνουμε και αυτόν το χαμηλότερο μισθό.

Το είπα και προχθές και σε απάντηση όσων διαφωνούν, βγαίνετε, κύριε Υπουργέ και υποστηρίζετε και εσείς, παλαιός κοινοβουλευτικός και έγκριτος και πολύ σπουδαίος συνταγματολόγος, ότι δεν μειώνεται το ποσό του βασικού μισθού. Μα μειώνεται, κύριε Υπουργέ, είναι 562 ευρώ και τα υπόλοιπα είναι ένα επίδομα. Την πορεία των επιδομάτων τη γνωρίζουμε όλοι σε αυτή τη χώρα. Αύριο βγαίνει ένας Υπουργός, μια Βουλή, ένας οποιοσδήποτε και λέει ότι το επίδομα αυτό δεν θα το πάρετε. Βγαίνει ο ΟΑΕΔ, που είπατε και το έκανε την επόμενη ημέρα ο πρόεδρος του ΟΑΕΔ και είπε ότι «εμείς δεν έχουμε λεφτά, δεν μπορούμε να το δώσουμε» και είπε ότι δεν μπορεί να δώσει το επίδομα. Είναι ή δεν είναι 562 ευρώ ο μισθός του νέου εισερχόμενου στη δουλειά;

Θα ήθελα, όμως, να ρωτήσω και κάτι άλλο, κύριε Υπουργέ. Υπάρχει κάποια μελέτη, έχετε βασικά στοιχεία στα χέρια σας, που να λένε ότι το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής κοινωνίας είναι στον «υψηλό» κατώτερο μισθό, που έπρεπε να κατέβει άλλο; Και ποιες είναι αυτές οι περιβόητες νέες θέσεις εργασίας, όχι αντικατάσταση των παλιών, όπως φανταζόμαστε όλοι, που μέχρι τώρα δεν είχε δημιουργήσει ο ΣΕΒ, που περιμένει τώρα εναγωνίως να δημιουργήσει, μιας και θα είναι μειωμένος ο κατώτατος μισθός. Άσχετα αν διαφωνώ με τη μονομερή ανάλυση των αριθμών, έχετε, κύριε Υπουργέ, να μας πείτε τέτοια νούμερα; Υπάρχει έστω ένα αναπτυξιακό μέτρο, το οποίο να υποστηρίξετε ότι θα υλοποιηθεί μέσα από αυτόν τον ευτελισμό του νέου εργαζόμενου;

Τα σημεία που έθιξα, για μένα, είναι εκφράσεις άκρατης, νεοφιλελεύθερης αντίληψης. Δυστυχώς όμως, θεωρώ ότι πάμε σε ακόμα πιο σκληρά μέτρα. Ειπώθηκε και εγώ το λέω κατασπάραγμα αυτό, είναι δική μου έκφραση, δεν την αποδίδω σε εσάς, ειπώθηκε, λοιπόν, ότι πρέπει να κατασπαράξετε τις γυναίκες. Θεωρώ, χωρίς καμία μέριμνα, γι' αυτό που ονομάζουμε κοινωνική ισορροπία, χωρίς καμία διορατικότητα γι' αυτό που ονομάζουμε κοινωνική και οικογενειακή συνοχή, «κατασπαράξετε» και τις γυναίκες, με περισσότερο μένος, όμως, τις μητέρες γυναίκες.

Αρκεί εδώ να χρησιμοποιήσω ένα απόσπασμα από την εισήγηση του κ. Μόσιαλου. Θα μου επιτρέψετε να σας διαβάσω ένα μικρό κομμάτι. Λέει ο κ. Μόσιαλός: «Παράλληλα, όμως, χρειάζονται κάποια μέτρα ενίσχυσης των χαμηλοσυνταξιούχων και ιδιαίτερα όσων από αυτούς θα δοκιμαστούν από τα μέτρα τα οποία παίρνουμε και τα οποία είναι αναγκαία. Αυτή η ενιαία λογική, σε πρώτη φάση, θα πρέπει να επιβάλει το συντονισμό και τις οριζόντιες δράσεις πολλών Υπουργών, με στόχο την πραγματική ύπαρξη ολοήμερων σχολείων, την πραγματική βοήθεια των γυναικών με την ενίσχυση των βρεφονηπιακών σταθμών, την χρήση της δια βίου εκπαίδευσης και των κονδυλίων για να ενισχύσουμε τους νέους ανέργους και όσους θα απολύονται με το νομοσχέδιο το οποίο καταθέτουμε, τη χρήση του ΕΚΑΣ να στοχεύεται σε αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη, τη βοήθεια στο σπίτι για τους ηλικιωμένους και ιδιαίτερα τους χαμηλοσυνταξιούχους.». Αυτά λέει ο κ. Μόσιαλος.

Κύριε Υπουργέ, δημιουργούμε μια κοινωνία χαοτικά ταξική, βαθιά ρατσιστική και οικογενειακά απορυθμισμένη. Δεν θα αναφερθώ αναλυτικά σε επιμέρους άρθρα, όπως την κατάργηση του 146, που μαζί με αυτό παύει να ισχύει το κατώτερο όριο του 20% στις επικουρικές, στα άρθρα με τα οποία κόβετε τον 13ο ότι τον 14ο μισθό. Δεν θα αναφερθώ αναλυτικά στο γεγονός ότι όχι απλά αφήνετε ανοιχτό το πάγωμα των συντάξεων, αλλά ανοίγετε το δρόμο και στην αρνητική αναπροσαρμογή τους.

Twitter
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας αν επιθυμείτε να λαμβάνετε ενημερωτικά emails
Πρόσφατα Video
“BEWARE OF GREEKS” Εβδομάδα Ελληνικού Design στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Σακοράφα σε Τουσκ και Γιούνκερ: Ωρολογιακή βόμβα η πολιτική σας για το μεταναστευτικό