Σοφία Σακοράφα

ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Επίδομα θέρμανσης

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007

Συζήτηση επί της αρχής της πρότασης νόμου αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών: «Επίδομα θέρμανσης»
 

......

ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και τον κ. Δαϊλάκη περί της υπογραφής κάποιων συναδέλφων στην πρόταση νόμου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. οι οποίοι πιθανώς, λέει, δεν ξέρουν τι θα πει κρύο.
Θα ήθελα, λοιπόν, να ξεκινήσω απ' αυτό το σχόλιο και να σας πω, κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτό το επίδομα δεν δίνεται σ' αυτόν που κρυώνει περισσότερο, αλλά σ' αυτόν που πένεται, που δενέχει. Και δυστυχώς τέτοιους διαθέτει πολλούς η ελληνική κοινωνία σήμερα.
Όσο γι' αυτά που είπε ο κύριος εισηγητής, δεν ξέρω, κύριοι συνάδελφοι, αν έχουμε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα, αλλά μάλλον δεν κατανοούμε το απλό. Δεν κατανοούμε ότι όταν κάποιος βιώνει μια πραγματικότητα η οποία είναι πολύ σκληρή -απάνθρωπη, θα έλεγα- και γνωρίζει ότι μάλλον θα πεθάνει σφίγγοντας ολοένα και περισσότερο το ζωνάρι του, λίγη σημασία δίνει σ' αυτά που εμείς λέμε εδώ μέσα και που εσείς αναφέρατε και που αφορούν προγράμματα, επενδύσεις, μεγάλα έργα και ελλείμματα.
Και βέβαια, κύριε συνάδελφε της Νέας Δημοκρατίας, για εκλεγμένο Βουλευτή δεν μπαίνει σε καμία περίπτωση το δίλημμα, όπως το βάλατε: Δέκα χιλιάδες άνεργοι ή επίδομα θέρμανσης. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα, αλλά και τα δύο ζητούμενα. Είμαστε εδώ εντολείς για να προασπίζουμε εκτός των άλλων, το δικαίωμα στην εργασία και στην αξιοπρεπή ζωή, αλλά και να αγωνιζόμαστε για να βελτιώσουμε με κάθε τρόπο την ποιότητα της ζωής αυτών των ανθρώπων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επικαιροποιεί την πρόταση νόμου για το επίδομα θέρμανσης που καταθέτει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά από το 2005, το 2006 και φέτος, το 2007.
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Κυβέρνηση απαντά με ένα ηχηρό «όχι». Για να δούμε στην ουσία τι σημαίνει αυτό το «όχι». Για να δούμε ποιοι καταδικάζονται εν ψυχρώ με αυτό το «όχι».
Μιλάμε για πάνω από 2.000.000 πολίτες που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας, καθώς και για τριακόσιους πενήντα χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους. Το πρόβλημα δε, γίνεται ακόμη μεγαλύτερο, καθώς σύμφωνα με παλαιότερες έρευνες και όταν ακόμη το βαρέλι ήταν στη μισή τιμή από τη σημερινή, τα σπίτια των φτωχών οικογενειών σε μεγάλο ποσοστό, άνω του 50%, δεν διέθεταν καν ικανοποιητική μόνωση, πράγμα που σε κάθε περίπτωση αυξάνει τις ανάγκες κατανάλωσης πετρελαίου τους χειμερινούς μήνες.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη από τα τρία εκατομμύρια εξακόσια εξήντα τρία επτακόσια ενενήντα έξι ελληνικά νοικοκυριά, το 19,6% που είναι επτακόσια δεκαοκτώ χιλιάδες τριακόσια επτά σπίτια και από τα επτακόσια ογδόντα επτά σπίτια τα πεντακόσια τριάντα δύο σπίτια είναι φτωχά νοικοκυριά, τα τέσσερα στα δέκα, δηλαδή τα τριακόσια δέκα έξι χιλιάδες εκατόν εβδομήντα σπίτια δήλωναν τότε ότι αδυνατούν να πληρώσουν για ικανοποιητική θέρμανση στο σπίτι τους, όπως προέκυπτε από την έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών και της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για τις συνθήκες διαβίωσης των νοικοκυριών.
Ποιοι άλλοι καταδικάζονται εν ψυχρώ από την Κυβέρνηση; Οι απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, παραμεθόριες, ορεινές, νησιωτικές. Σημειώνεται δε ότι σύμφωνα με έρευνα του Ε.Κ.Κ.Ε. στις περιοχές αυτές, είναι μεγαλύτερα από το μέσο πανελλαδικό όρο τα ποσοστά των νοικοκυριών που έχουν εισοδήματα κάτω από το όριο της φτώχειας. Αυτά είναι τα θύματα της κοινωνικής αναλγησίας της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας: οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι χαμηλόμισθοι, οι μακροχρόνια άνεργοι, οι κάτοικοι των απομακρυσμένων περιοχών. Και μάλιστα σήμερα, σε μια συγκυρία που αφενός η τιμή του πετρελαίου προσεγγίζει τα ογδόντα έξι δολάρια το βαρέλι και έχει προκαλέσει νέο ανατιμητικό κύμα στις τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών και αφετέρου το ελληνικό δημόσιο έχει αυξήσει τα έσοδά του από τη φορολογία κατά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
Και προκύπτει το ερώτημα: Εάν τώρα η Κυβέρνηση δεν έχει την πολιτική βούληση να προχωρήσει στην παραχώρηση του επιδόματος θέρμανσης, που είναι αναγκαίο και επιβαλλόμενο περισσότερο από κάθε άλλη φορά και παράλληλα εφικτό και δυνατό περισσότερο από κάθε άλλη φορά, για τί είδους Κυβέρνηση μιλάμε; Και επειδή βρισκόμαστε σε μια εποχή που αν τολμήσει η Κυβέρνηση να ρίξει μια ματιά γύρω της θα αντικρίσει τα θύματα των δικών της επιλογών, που η ποιότητα και οι στρογγυλεμένες κουβέντες, οι καλοί τρόποι και τα παρόμοια δεν έχουν θέση, θα πω ότι έχουμε να κάνουμε με μια παραπαίουσα Κυβέρνηση, χωρίς σχέδιο και κοινωνική αναφορά, με μόνο στόχο αφενός να μεγαλώνουν τα κέρδη από όπου κι αν προέρχονται και αφετέρου να διατηρήσει σε κάθε περίπτωση την εξουσία της.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο ακριβές απ' αυτό το απλουστευτικό σχήμα. Μια Κυβέρνηση που λειτουργεί με πυροτεχνήματα όταν χρειάζεται, μιας χρήσης. Και λέω «όταν χρειάζεται», καθώς λίγες μέρες πριν τις εκλογές βρέθηκαν τα 3.000 ευρώ για να αποζημιωθούν οι πυρόπληκτοι, με το γνωστό ευτελή τρόπο που αποζημιώθηκαν. Εκτοξεύτηκαν τα 3.000 ευρώ, έσκασαν στον αέρα, άνοιξαν σαν βεντάλια λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Σήμερα το επίδομα θέρμανσης δεν έχει καμία άμεση χρησιμότητα για την Κυβέρνηση με την όποια εντολή και συνεπώς δεν είναι απαραίτητο. Και κάποιες τέτοιες πολιτικές επιλογές από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας μοιραίες, κατά την άποψή μου, με βάση τα συμφέροντα που υπηρετεί, το κόστος των οποίων δυστυχώς καλούνται να πληρώσουν για άλλη μια φορά οι ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες, ξεκαθαρίζουν το τοπίο.
Η κοινωνική ευαισθησία, η κοινωνική πολιτική υπήρξε για πολλές προεκλογικές περιόδους, αλλά και για ολόκληρες κυβερνητικές θητείες για τη Νέα Δημοκρατία επαναλαμβανόμενη κοινοτυπία, νοήματα κενά που κυκλοφορούν και διασταυρώνονται, χωρίς να αφήνουν ίχνη και αποτυπώματα στην κοινωνία.
Για μας, για το ΠΑ.ΣΟ.Κ., μερικές λέξεις έχουν ένα διαφορετικό ήχο μέσα μας. Είναι οι καλύτερες που έχουμε ακούσει, γιατί τις έχουμε γεννήσει και τις έχουμε υπηρετήσει. Τις προ-φέρουμε με το μυαλό μας, με την ιστορία μας, με τις προτάσεις μας. Και βέβαια, δεν μεταδίδονται σε αλλότριους, σε όσους δεν τις ξέρουν, δεν τις υπηρετούν, δεν τις πιστεύουν.
Σήμερα μετά από τέσσερα σχεδόν χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία, γινόμαστε διεκδικητές του αυτονόητου. Ασφαλώς και το ξέρουμε πως ό,τι κερδήθηκε από τις κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν κερδήθηκε οριστικά. Κάθε φορά πρέπει να ξανακερδίζεται και κάθε μέρα να επαναπροσδιορίζεται. Είναι μια βασική αρχή της προόδου και ωστόσο, στο συλλογικό μας υποσυνείδητο μερικά πράγματα καταγράφηκαν ως δεδομένα, ώστε να προκαλεί μεγάλη ανατριχίλα η ανάγκη να τα επαναδιεκδικήσουμε.
Το χειρότερο ωστόσο δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι πως τα χειρότερα ακολουθούν. Kαι για μας, για το ΠΑ.ΣΟ.Κ., διεκδικούμε το καλύτερο. Διεκδικούμε μια άλλη κοινωνία, όχι μόνο για να αποφύγει η χώρα τα χειρότερα, αλλά γιατί μόνο τότε το χειρότερο δεν θα επιστρέψει απειλητικό.

.....

Twitter
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας αν επιθυμείτε να λαμβάνετε ενημερωτικά emails
Πρόσφατα Video
“BEWARE OF GREEKS” Εβδομάδα Ελληνικού Design στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Σακοράφα σε Τουσκ και Γιούνκερ: Ωρολογιακή βόμβα η πολιτική σας για το μεταναστευτικό