Σοφία Σακοράφα

ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Πρόταση δυσπιστίας

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2008

Συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας που υπέβαλαν ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Γεώργιος Παπανδρέου και ογδόντα εννέα (89) Βουλευτές του Κόμματος του.

....

ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε μόλις έξι μήνες μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου και η Κυβέρνηση αυταρχικά και πραξικοπηματικά -και θα αιτιολογήσω πλήρως το σκεπτικό των δύο χαρακτηρισμών- έχει τραβήξει μια σκληρή διαχωριστική γραμμή απέναντι στις επιλογές της και στα αιτήματα του ελληνικού λαού, ανάμεσα στην εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων και στην εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος, ανάμεσα στην κοινοβουλευτική της πλειοψηφία και στην κοινωνική πλειοψηφία.
Κύριοι, είστε επικίνδυνοι. Το Σεπτέμβρη δεν εκλέξαμε βασιλέα. Κυβέρνηση εξέλεξε ο ελληνικός λαός και μάλιστα Κυβέρνηση με ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτό δεν το έχετε καταλάβει. Ρόλος και αποστολή μιας κυβέρνησης στα μείζονα θέματα που εσείς έχετε ανοίξει -ασφαλιστικό, Ο.Τ.Ε., λιμάνια, Ολυμπιακή- είναι να συγκλίνει με το κοινωνικό αίσθημα και όχι να αποκλίνει από αυτό. Είναι να αφουγκράζεται τις επιταγές της κοινωνίας και όχι να νομοθετεί ερήμην της, είναι να αντιλαμβάνεται το βαθύ περιεχόμενο της δημοκρατίας, σύμφωνα με το οποίο αξία έχουν και οι κοινωνικές και όχι μόνο οι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες.
Είναι να αξιοποιεί το διάλογο και να ενισχύει την ενημέρωση και όχι να περνάει νύχτα κρίσιμα νομοσχέδια και όχι να ανασύρει τις «γαλάζιες φρουρές» με το γνωστό φιλοχουντικό παρελθόν, για να κατασυκοφαντούν τους απεργούς, για να ποινικοποιούν τις απεργίες. Αυτή είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας μας.
Αντί γι' αυτό, σεις, κύριε Καραμανλή, ακολουθώντας πιστά τις γνωστές μεθοδεύσεις τις Δεξιάς, ταυτιζόμενος απόλυτα με την αλαζονεία των προκατόχων σας, αγνοώντας σκόπιμα και προκλητικά τον ελληνικό λαό, κατασκευάζετε ένα νεοκαραμανλικό μόρφωμα, που λίγη σχέση έχει με τη δημοκρατία και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με την κοινωνία.
Από πού να ξεκινήσουμε; Από το επαίσχυντο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, που εισάγει την Ελλάδα σε περιβάλλον κοινωνικού κανιβαλισμού, που βάζει βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος, που αυξάνει τα όρια ηλικίας και μειώνει τις συντάξεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα; Που δεν αναφέρθηκε ούτε μία φορά η σε βάθος χρόνου βιωσιμότητά του;
Δεν περιλαμβάνει ούτε μία δέσμευση για την απρόσκοπτη χορήγηση των ήδη θεσμοθετημένων κρατικών πόρων, για την επιστροφή των καταληστευθέντων χρημάτων, για την απόδοση των ανείσπρακτων οφειλών, για την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών των ταμείων, για την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και της ανασφάλιστης εργασίας και ας είναι αυτοί οι κυρίαρχοι λόγοι που έχουν οδηγήσει τα ταμεία στην κατάσταση που βρίσκονται.
Από πού να ξεκινήσουμε; Από τον κ. Καραμανλή, που προεκλογικά εξαπάτησε συνειδητά τους 'Ελληνες πολίτες, που παραπλάνησε συγγνωστά το εκλογικό Σώμα με τα προεκλογικά τρία «δεν», τα οποία λίγους μήνες μετά έγιναν αλοιφή στο ψωμί των συμφερόντων που υπηρετεί.
Είναι τα συμφέροντα που θέλουν την ασφάλιση, από κοινωνικό δικαίωμα και κεκτημένο, να μετατραπεί σε ατομική υποχρέωση και ατομική ευθύνη του εργαζόμενου απέναντι στον εαυτό του. Είναι τα συμφέροντα που επιδιώκουν να περάσουμε από το κράτος πρόνοιας στην αγορά πρόνοιας, με στόχο ο δημόσιος χαρακτήρας του ασφαλιστικού συστήματος να μοιάζει μ' ένα«πουκάμισο αδειανό», με στόχο την αποψίλωση από τα κοινωνικά του χαρακτηριστικά, με στόχο την ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος.
Πού να συνεχίσουμε; Στο ξεπούλημα του Ο.Τ.Ε., που θα επιφέρει καίριο πλήγμα στην εθνική οικονομία, στην ελληνική παραγωγική βάση, στη δημόσια περιουσία, στις καθολικές παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους πολίτες, στην περιφερειακή συνοχή και ανάπτυξη;
Να συνεχίσουμε στο ξεπούλημα των αεροδρομίων; Και πού; Σε μια χώρα με νησιωτικά και ορεινά συμπλέγματα, όπου του 75% της τουριστικής κίνησης εξυπηρετείται αεροπορικά, όπου τα αεροδρόμια αποτελούν σημαντική παράμετρο εθνικής ασφάλειας, κοινωνικής συνοχής και περιφερειακής ανάπτυξης;
Είστε επικίνδυνοι, κύριοι. Ξεπουλάτε την Ελλάδα. Ξεπουλάτε τα λιμάνια μας και τους εμπορευματικούς σταθμούς, με πρόσχημα την ανταγωνιστικότητα, την ίδια στιγμή που αποτελούν κερδοφόρους και φερέγγυους οργανισμούς με μεγάλη πιστοληπτική ικανότητα. Και με ποιες διαδικασίες; Με παράτυπες, μυστικές συνεδριάσεις, με αποκλεισμό συμμετοχής των εκπροσώπων των εργαζομένων.
Την ίδια στιγμή, η κοινωνία βράζει, η παιδεία βρίσκεται στους δρόμους, η ακρίβεια και η ανεργία δημιουργούν συνθήκες κοινωνικού και οικονομικού απαρτχάιντ, τα σκάνδαλα από τα δομημένα ομόλογα συγκλονίζουν τα ταμεία, οι μίζες της «ziemens» συγκαλύπτονται. Η υπόθεση των Πακιστανών και των τηλεφωνικών υποκλοπών είναι σαν να μην έγιναν ποτέ.
Και εσείς, ανίκανοι να υπερασπιστείτε την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών και την προστασία των θεμελιωδών και θεμελιωμένων δικαιωμάτων των πολιτών, ανίκανοι να αντιληφθείτε την αρχή της λογοδοσίας και της πολιτικής ευθύνης. Αυτή είναι η εικόνα σας, κύριοι της Κυβέρνησης.
Αυτή, δυστυχώς, είναι και η εικόνα της Ελλάδας. Αυτή δυστυχώς είναι και η κατάσταση στην οποία φέρατε τους 'Ελληνες πολίτες. Να, ποιοι επιχειρείτε να συρθούν, κύριοι της Κυβέρνησης. Ο ελληνικός λαός επιχειρείτε να συρθεί. Πίσω από μια ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, θέλετε έναν λαό που να σέρνεται πίσω από τις εκατόν πενήντα μία και μία έδρες σας, έναν ελληνικό λαό απογοητευμένο και υπάκουο στα συμφέροντα που εσείς εξυπηρετείτε.
Όμως ο ελληνικός λαός δεν σας έκανε και δεν θα σας κάνει αυτή τη χάρη. Ο ελληνικός λαός ξέρει, γιατί μαζί μας έχει παλέψει όλα αυτά τα χρόνια. Ό,τι κερδήθηκε, ακόμη και αυτά που απολαμβάνετε εσείς οι ίδιοι, είναι προϊόν της ανυπακοής εκείνων που εξεγέρθηκαν, που βγήκαν στους δρόμους, που πολιόρκησαν το «κοίταζε τη δουλειά σου» με την αγωνία τους.
Εμείς στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. το ξέρουμε, γιατί εμείς ήμασταν οι «ανυπάκουοι», όταν πριν από το 1981 δεν αναγνωριζόταν καν το επάγγελμα του αγρότη. Εμείς βγήκαμε στους δρόμους, όταν απειλήθηκαν ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα του ελληνικού λαού. Και σήμερα, υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη του τι θέλει η κοινωνία; Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη άμεσης δημοκρατίας από τους δεκάδες χιλιάδες απεργούς της 12ης Μαρτίου; Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη λαϊκού κινήματος από τη μαζικότητα και τη μαχητικότητα των απεργών της Γ.Σ.Ε.Ε., της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., των Ο.Τ.Α., της Δ.Ε.Η., του Ο.Τ.Ε., της Ο.Λ.Μ.Ε., και Ε.Λ.Μ.Ε., των τραπεζών και των λιμενεργατών; Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη συμπυκνωμένου κοινωνικού αιτήματος από το «δεν θα περάσει»;
Εσείς γυρίζετε την πλάτη. Και το χειρότερο να σας το πω απλά, λαϊκά; «Τη βρίσκετε» με αυτήν τη λογική, σας αρέσει. Αυτό ήσασταν και αυτό είστε: ένας οδοστρωτήρας κοινωνικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων και δεν υπάρχει αντιπροσωπευτικότερο δείγμα αλαζονείας, αυταρχισμού και κοινωνικής αναλγησίας από αυτήν τη λογική, την πρακτική.
Ξέρουμε, βέβαια, ότι στο μεταπολιτευτικό μας βίο καμία Κυβέρνηση δεν έπεσε από μια πρόταση δυσπιστίας. Έπεσαν, όμως, όλες οι κυβερνήσεις που οι προθέσεις και οι πολιτικές τους υπήρξαν αντίστοιχες με τα αιτήματα και τις πολιτικές ανάγκες της κοινωνίας. Εσείς, κύριοι της Κυβέρνησης, στέκεστε τόσο χαμηλά που, ακόμα και όταν πέσετε, δεν θα καταλάβετε τίποτα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση δυσπιστίας που καταθέτει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. βρίσκεται σε πλήρη αρμονία και με τα αιτήματα και με τις πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες του ελληνικού λαού. Η πρόταση δυσπιστίας, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν είναι παιχνίδι εντυπωσιασμού, παιχνίδια εσείς παίζετε και στήνετε στις πλάτες του ελληνικού λαού. Η πρόταση δυσπιστίας είναι παραγγελιά της Ελλάδος που αντιστέκεται, που αγωνίζεται, που ελπίζει.
Ο κ. Λιάπης, αντί να χαίρεται και να ευχαριστεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που δίνει την ευκαιρία στην Κυβέρνηση να κάνει απολογισμό των έργων της, εάν είχε τη στοιχειώδη δημοκρατική ευαισθησία και πολιτική γενναιότητα, θα αναγνώριζε ότι ο απολογισμός αυτός έγινε ήδη στα πεζοδρόμια και στα μέτωπα των κοινωνικών αγώνων. Εάν έχει τη στοιχειώδη, ευθύνη όχι εδώ μέσα και εκ του ασφαλούς, αλλά έξω στην κοινωνία, να κοιτάξει στα μάτια την αγρότισσα των 300 ευρώ, το νέο των 600 ευρώ, τον άνεργο επιστήμονα, τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών που κατάντησαν επαίτες και να τους πει πόσο ευχαριστημένος είναι από το εξαίρετο έργο της Κυβέρνησης. Όμως, το μόνο που θα δει ο κ. Λιάπης και η Κυβέρνησή του, εάν τους κοιτάξει, είναι τα τραγικά αποτελέσματα των πολιτικών της δικής του Κυβέρνησης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχουμε πει σε όλους τους τόνους ότι κηρύσσουμε ανένδοτο αγώνα κατά της κυβερνητικής πολιτικής παντού, στα πεζοδρόμια, στην ελληνική περιφέρεια, στους τόπους δουλειάς, στα πανεπιστήμια. Μαζί με τους συντρόφους της Αριστεράς εμείς, σε αυτήν τη μείζονα πολιτική διαδικασία, τους συναγωνιστές μας τους σεβόμαστε και τους τιμούμε, καθώς δεν πάσχουμε ούτε από ηγεμονισμό ούτε από σύνδρομα μικρομεγαλισμού ούτε από επαναστατικό ιδεασμό και στη Βουλή πράττουμε ό,τι μας επιβάλουν η ιστορία και η σοσιαλιστική μας ταυτότητα: Ρήξη έως το τέλος.
Ευχαριστώ.

.....

Twitter
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας αν επιθυμείτε να λαμβάνετε ενημερωτικά emails
Πρόσφατα Video
“BEWARE OF GREEKS” Εβδομάδα Ελληνικού Design στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Σακοράφα σε Τουσκ και Γιούνκερ: Ωρολογιακή βόμβα η πολιτική σας για το μεταναστευτικό