Σοφία Σακοράφα

ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Αναμόρφωση Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Από τον περσινό Μάη και μετά, ό,τι νομοσχέδιο παραλαμβάνουμε στα χέρια μας έχει την ίδια μορφή, αυτή του πολυνομοσχεδίου, του πολλά σε ένα δηλαδή, και βέβαια υπηρετεί τον ίδιο σκοπό, αφού έχει πολύ συγκεκριμένο περιεχόμενο.

Ένα λοιπόν ογκωδέστατο νομοσχέδιο για μια σειρά από μείζονος σημασίας θέματα, που αφορούν στην εργασία, στην ασφάλιση, στους ανέργους, έρχεται ποιά στιγμή?

Τη στιγμή της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, της συρρίκνωσης και σε πολλές περιπτώσεις της πλήρους κατάργησης των εργασιακών δικαιωμάτων, τη στιγμή που η ανεργία έχει ξεπεράσει το 16%, τη στιγμή της ελαχιστοποίησης του κοινωνικού κόστους.

Έρχεται λοιπόν σε αυτή τη στιγμή η αναμόρφωση του ΣΕΠΕ, μετά από την πλήρη κατάρρευση της εργατικής νομοθεσίας, να υπηρετήσει τί?

Να μοντελοποιήσει ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα στην κατεύθυνση του Μνημονίου, στην κατεύθυνση του Μεσοπρόθεσμου, στην κατεύθυνση του νεοφιλελευθερισμού. 

Αναφέρεται άλλωστε και στην αιτιολογική έκθεση, ότι με τη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία ανασύστασης του ΣΕΠΕ ΄΄ πραγματώνεται μια συμβατική εκ του μνημονίου υποχρέωση΄΄.
Και αναφέρετε επίσης στην επί της αρχής αιτιολογική έκθεση :
«Σε περιόδους κρίσης όπως αυτή που διανύει σήμερα η χώρα μας, οι παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας πολλαπλασιάζονται και καθίσταται εντονότερη η ανάγκη ενίσχυσης των μηχανισμών ελέγχου, η αποτελεσματική λειτουργία των οποίων προστατεύει σε μεγάλο βαθμό τους εργαζόμενους από αυθαιρεσίες της εργοδοσίας ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει, με την εφαρμογή ενιαίων κανόνων, τον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων».
Eίναι παντελώς υποκριτικό και καταλήγει σε κοινωνική πρόκληση. 
Έχετε περάσει όλους τους αντεργατικούς νόμους, νομιμοποιήσατε την εργοδοτική αυθαιρεσία, εσείς επί της ουσίας παραβιάζετε την εργατική νομοθεσία, έχετε δημιουργήσει το καταλληλότερο περιβάλλον εργοδοτικής ασυδοσίας και μιλάτε για προστασία.

Ποια τήρηση δικαιωμάτων θα ελέγχει το ΣΕΠΕ.
Μήπως τις απλήρωτες υπερωρίες?
Μα τις νομιμοποιήσατε με τη διευθέτηση χρόνου εργασίας.

Τη μείωση αποδοχών?
Μα τη νομιμοποιήσατε με την ατομική διαπραγμάτευση και τη μη εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Και στην πράξη, το γνωρίζετε, συμβαίνει κάτι πολύ χειρότερο.
Ακόμη και αυτή η ελάχιστη ασφαλιστική δικλίδα προστασίας, δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί, αφού οι εργαζόμενοι ζουν σε καθεστώς σιωπηρής αποδοχής των πάντων, εν όψει του εφιάλτη της ανεργίας και της πλήρους απελευθέρωσης των απολύσεων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το παρόν νομοσχέδιο εκτός του γεγονότος ότι είναι υποκριτικό και έρχεται να δημιουργήσει την πλασματική εντύπωση μιας δήθεν ευαισθησίας, βάζει προσεκτικά τα λιθαράκια του στην κατεύθυνση της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας. 
Στα άρθρα 3 και 4 περιγράφεται η συμφιλιωτική διαδικασία.
Εδώ υπονομεύεται η ανεξαρτησία του ΣΕΠΕ και του συμφιλιωτή, αφού ευθέως δίνεται η δυνατότητα στο κράτος να αναμιχθεί εφόσον πρόκειται για εργατική διαφορά η οποία θα κρίνεται επικίνδυνη να προκαλέσει κοινωνικές διαμάχες.

Ο ίδιος ο υπουργός εργασίας σε εξαιρετικές περιπτώσεις, που δεν αντικειμενικοποιούνται όμως , αλλά αξιολογούνται μόνο από τον ίδιο συγκροτεί με απόφασή του Επιτροπή συμφιλίωσης. Ο στόχος αυτής της διάταξης είναι προφανής.
Ταυτίζει τη συμφιλίωση, με το κράτος, δηλαδή με τις επιταγές του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου.
Επιπλέον η ισχυρότατη πίεση και ανασφάλεια στο μεταμνημονιακό εργασιακό περιβάλλον για τους εργαζόμενους, εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς για το τι θα συμβεί όταν ο εργοδότης θα είναι αυτός που θα προσφύγει στο ΣΕΠΕ για να επιβάλλει δυσμενέστερους όρους, όπως μείωση αποδοχών ή μερική απασχόληση κλπ.
Με λίγα λόγια πατώντας ακριβώς στο φόβο και την ανασφάλεια των εργαζομένων, τους οδηγείτε σε περαιτέρω έκπτωση από τα δικαιώματά τους, με συμβιβασμούς υποταγής, αφού το υπογραμμίζετε, ΄΄ ο συμβιβασμός αυτός δεν μπορεί να οδηγήσει σε παραίτηση από τα δικαιώματα τα οποία πηγάζουν από κανόνες δημόσιας τάξης΄΄.
Ενώ για όλα τα υπόλοιπα δικαιώματα σαφώς και δεν αναφέρετε οτιδήποτε.
Επιπλέον στα πλαίσια μιας διαδικασίας συμφιλίωσης μειωμένης ανεξαρτησίας, τι ακριβώς σημαίνει ότι επιλύονται στην συμφιλίωση ζητήματα συλλογικής διαφοράς, τα οποία δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του ΟΜΕΔ.
Το νομοσχέδιο αναφέρει ρητά ότι «συμφιλιωτική διαδικασία δεν διεξάγεται για υποθέσεις αρμοδιότητας του ΟΜΕΔ όπως αυτές καθορίζονται στο νόμο 1876/1990».

Εν τούτοις στην αιτιολογική έκθεση αναφέρει ότι το ΣΕΠΕ εφόσον του ζητηθεί παρεμβαίνει συμφιλιωτικά για την επίλυση συλλογικών εργατικών διαφορών και συνδράμει συμβουλευτικά τα μέρη για την διεξαγωγή συλλογικών διαπραγματεύσεων. 
Ερωτώ ποιος ο λόγος αναγνώρισης στο ΣΕΠΕ αρμοδιοτήτων που πολύ πρόσφατα έχουν αφαιρεθεί από τον ΟΜΕΔ με το νόμο 3899/2010 σε συνδυασμό με τον νόμο 3871/2010; 
Γιατί δεν επιλέχθηκε η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων των μεσολαβητών και των διαιτητών και επιλέγετε την πλάγια επιβολή συμφιλιωτικών διαδικασιών?
Ο λόγος είναι προφανής.

Και προχωρώ στα άρθρα 23 και 24 που περιγράφουν τις κυρώσεις και τα πρόστιμα για παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας.
Είναι πρωτοφανές οι κυρώσεις έναντι των εργοδοτών να χρησιμοποιούνται προς όφελός τους. Μιλάμε για περιπτώσεις σοβαρότατων παραβάσεων, όπως η μη καταβολή δεδουλευμένων, επιδομάτων εορτών, προσαυξήσεων σε σχέση με το χρόνο εργασίας, όπου η εργοδοσία απολαμβάνει τη σκανδαλώδη έκπτωση του 80% .

Ας ακούσει ο ελληνικός λαός, ας ακούσει ο συνταξιούχος των 300 ευρώ, ας ακούσουν τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, που δίνετε τα προνόμια, που κάνετε σκανδαλώδεις εκπτώσεις και πριμοδοτήσεις.
Ας ακούσει ο επαγγελματίας με το μπλοκάκι που αποφασίζετε να είστε σχεδόν χαριστικοί και που αποφασίζετε να είστε εξοντωτικοί.

Κι έρχομαι στα άρθρα 25 και 26, όπως εσείς τα ονομάζεται για την αποτροπή της αδήλωτης απασχόλησης με την θεσμοθέτηση της κάρτας εργασίας.
Καταρχήν η κάρτα δεν εγγυάται τη διάρκεια της πραγματικής εργασίας.
Γνωρίζουμε καλά τι συμβαίνει στον έξω κόσμο. Και γνωρίζουμε πως αυτή η ρύθμιση αντί να καταπολεμά τη μαύρη εργασία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την νομιμοποίηση της παρανομίας του εργοδότη. N 
Τώρα σε ό,τι αφορά στη βαθύτερη λογική που εισάγετε.
Αφού εδώ και ένα χρόνο και με την προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου συρρικνώσατε δραστικά το άμεσο εργασιακό κόστος, για να αποδειχθεί βέβαια επικίνδυνος μύθος ότι η μείωση των μισθών ενισχύει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, τώρα ανακαλύψατε νέο εχθρό : το έμμεσο μισθολογικό κόστος.
Με αφορμή την κάρτα εργασίας, νομιμοποιείτε την μείωση των εισφορών, γεγονός που θα έχει εγκληματικές συνέπειες για την βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων και την προοπτική αξιοπρεπούς συνταξιοδότησης των εργαζομένων.

Κύριε υπουργέ,
Εισάγετε, όπως εσείς υπερηφανεύεστε, καινοτόμες πρακτικές στο εργασιακό περιβάλλον.
Πράγματι καινοτόμες πρακτικές έχουν εισαχθεί και αφορούν και τους εργαζόμενους στο κυλικείο της Βουλής. Εργάζονται και είναι απλήρωτοι.

Περισσεύουν τα μεγάλα λόγια, περισσεύουν τα επικοινωνιακής φύσης επιχειρήματα περί προστασίας των εργαζομένων.
Είναι εδώ κάτω από τη μύτη μας εργαζόμενοι απλήρωτοι, είναι εδώ στον έξω κόσμο εργαζόμενοι εκβιαζόμενοι, απειλούμενοι, εργαζόμενοι φτωχοί.
Το μόνο στο οποίο συνεισφέρετε με το παρόν νομοσχέδιο είναι η περαιτέρω εξαθλίωσή τους.
 

Twitter
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας αν επιθυμείτε να λαμβάνετε ενημερωτικά emails
Πρόσφατα Video
“BEWARE OF GREEKS” Εβδομάδα Ελληνικού Design στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Σακοράφα σε Τουσκ και Γιούνκερ: Ωρολογιακή βόμβα η πολιτική σας για το μεταναστευτικό