Σοφία Σακοράφα

ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

΄΄ Και ένα μάρκο να ήταν΄΄του Μ. Γλέζου

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Η ομιλία της Σοφίας Σακοράφα στην παρουσίαση του βιβλίου του Μανώλη Γλέζου ''Κι ένα μάρκο να ήταν'' :

Θα ξεκινήσω προσπαθώντας να σχηματοποιήσω με το λόγο μου μια κινηματογραφική εικόνα, από τους κυνηγούς του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Χιονισμένο τοπίο στο Βορά στην Ελλάδα του 1977 και από το βάθος έρχονται οι κυνηγοί, φίλοι από τα παλιά. Μπροστά ένας χωριάτης κρατάει τα σκυλιά.

Ξαφνικά μια φωνή ακούγεται με αντίλαλο.

Οι κυνηγοί σπεύδουν, οι αρβύλες τους βυθίζονται άτσαλα στο χιόνι και φτάνουν στο κρίσιμο σημείο.
Μπροστά κείτεται ένας αντάρτης ανάσκελα νεκρός.
Είναι ντυμένος με τη στολή του Δημοκρατικού Στρατού. Στο δεξί του χέρι κρατάει ακόμη ένα αυτόματο.
Στο στήθος του αντάρτη μια τεράστια πληγή από φρέσκο αίμα.
Οι κυνηγοί μεταφέρουν το πτώμα του αντάρτη στο ξενοδοχείο.
Ξαπλώνουν το σώμα του σε ένα τραπέζι.
Απλώνεται ο φόβος.

Πρόκειται για το φάντασμα της ιστορίας που έρχεται στο προσκήνιο και διεκδικεί τη θέση του στην ιστορία.
Πρόκειται για τη θαμμένη ιστορία που τρομοκρατεί σταθερά αυτούς που την παραχάραξαν ή την έθαψαν κάτω από τόνους χιόνι.

Σήμερα ένας άνθρωπος.
Ο νέος της αποκαθήλωσης της σβάστικας.
Ο άνθρωπος της αντίστασης.
Ο άνθρωπος των εξοριών και των καταδικαστικών σε θάνατο αποφάσεων
Ο άνθρωπος που αποτελεί τη ζώσα μνήμη και ταυτόχρονα την αντίσταση σε χρόνο ενεστώτα, ο Μανώλης Γλέζος είναι εδώ.

Και φέρει μια κατακόκκινη πληγή.

Την πληγή του Δίστομου και των Καλαβρύτων,
την πληγή των εκτελέσεων και της Καισαριανής, την πληγή των στρατοπέδων συγκέντρωσης,
την πληγή των θυμάτων της πείνας,
την πληγή της καταλήστευσης του εθνικού πλούτου και της αρπαγής των πολιτιστικών και ιστορικών μας θησαυρών,
την πληγή που άνοιξε ο ναζισμός στην πατρίδα μας.

Είναι εδώ ο Μανώλης Γλέζος, με έναν, θα έλεγε κανείς, πολιτικό όρκο, που έχει κάνει πάνω από 70 χρόνια τώρα :

Nα διασαλεύει τις αισθήσεις του ελληνικού λαού, να πολιορκεί την αδικία,
να γκρεμίζει τα κάστρα της λησμοσύνης,
να διεκδικεί την ιστορία και από την ιστορία,
να αγωνίζεται με σθένος για τις ανεξόφλητες επιταγές της.

΄΄ Και ένα μάρκο να ήταν΄΄..

Ο τίτλος είναι η απάντηση στην ερώτηση που θέτει η ίδια η εξανθρωπισμένη ανθρωπότητα στο ερώτημα τι πρέπει να γίνει.

Ένας τίτλος, που εάν τον έκανε κανείς στίχο, θα ήταν αυτός του Γιάννη Ρίτσου : αυτή η καρδιά δε βολεύεται παρά μόνο στο δίκιο.

΄΄ Και ένα μάρκο να ήταν΄΄ πρόκειται μόνο για ένα βιβλίο;

Όχι , φίλες και φίλοι,

Σήμερα που η Ελλάδα υψώνει λευκή σημαία, παραδομένη στον πιο βαρύ χειμώνα από την κατοχή και τον εμφύλιο,
πρόκειται για μια ιστορία αντίστασης στο άδικο, για μια ιστορία πολιτικής και ιστορικής δικαίωσης.
Σήμερα, που οι κυβερνητικοί εταίροι, ως άλλοι κυνηγοί, συνθηκολογούν και πριν ακόμη καθαρογραφεί το Μνημόνιο ,
έρχονται οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ως το επιστέγασμα της μετατροπής της πατρίδας μας σε προτεκτοράτο και του λαού μας σε λεηλατημένο ιθαγενή, σήμερα που έρχεται το ξένο κεφάλαιο και καταλαμβάνει αναίμακτα τούτη τη φορά τα στρατηγικά υψώματα της πατρίδας μας και του λαού μας,

τούτο το βιβλίο περιέχει σε κάθε σελίδα του ένα ΟΧΙ,
περιέχει σε κάθε σελίδα του ένα τεκμηριωμένο δίκιο,
περιέχει σε κάθε σελίδα του έναν ανένδοτο αγώνα,
περιέχει σε κάθε σελίδα του έναν οδηγό δράσης.

Έτσι λοιπόν έχουμε στα χέρια μας, ένα μικρό μανιφέστο.
Γιατί τι άλλο πρέπει να έχει ένα μανιφέστο στις μέρες μας, από το ΟΧΙ, την αντίσταση δηλαδή
Από την τεκμηρίωση του δίκαιου που περικλείει αυτό το ΟΧΙ
Από τον όρκο για ανένδοτο αγώνα ώστε να κατακτήσουμε το δίκαιο
Και κυρίως από τον οδηγό δράσης για να φτάσουμε στο στρατηγικό μας στόχο, στο δίκαιο.

Είναι ένα μικρό μανιφέστο, ο συγγραφέας του οποίου, το απευθύνει στο λαό μας.

Ο Γλέζος των μεγάλων αγώνων, χωρίς στιγμή να νιώθει ότι ξόφλησε το χρέος του απέναντι στην ιστορία, μας βάζει μπρος στην ιστορία, την κοιτά κατάματα, δεν επαιτεί τίποτε από τη Γερμανία, παρά απαιτεί όλα όσα μας ανήκουν.

Κυρίως φροντίζει τα αιτήματα αυτών των μεγάλων αγώνων να μη μείνουν ανεπίδοτα.

Μας τα εμπιστεύεται όχι σαν ιστορική αναφορά, όχι σαν ανεκπλήρωτο πόθο, αλλά με μια ξεκάθαρη αντίληψη :

Με την αντίληψη ότι την ιστορία και την υφιστάμεθα και τη δημιουργούμε και μάλιστα την υφιστάμεθα, με την παθητική έννοια της λέξης, στο βαθμό που αρνούμαστε να τη δημιουργήσουμε.

Ο Μανώλης Γλέζος λοιπόν με ένα δίκιο που δε βρίσκεται απλώς μέσα στα ανθρώπινα μέτρα, αλλά τα ορίζει κιόλας, μας καλεί να γίνουμε εμείς τα πολιτικά και ιστορικά υποκείμενα, που θα αναιρέσουμε την τελεία από το τέλος της ιστορικής πρότασης.
Μιας ιστορικής πρότασης που σύνταξαν οι κυβερνήσεις της Γερμανίας και την προσυπόγραψαν οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Ο τίτλος του βιβλίου έχει τις γνώστες τρεις τελείες : της συνέχειας, του αγώνα και της κατάκτησης.

Σε αυτό μας καλεί, στην ιστορία του αγώνα, στην ιστορία της αγωνιστικής περιπέτειας που δεν τελειώνει ποτέ, παρά μόνο με τη δικαίωσή της.

Τι σπουδαίο μάθημα ιστορίας στις μέρες μας, όταν από την άλλη πλευρά αυτή που καλούνται να τη γράψουν στέκουν ΄΄δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα ΄΄
και επιτρέπουν στην κτηνώδη ιμπεριαλιστική δύναμη της Μερκελικής Ευρώπης
να διαγράφει το παρελθόν,
να καταστρέφει το παρόν
και να υποθηκεύει το μέλλον.

Τούτο το βιβλίο λειτουργεί σαν αυτό που έγραψε ο Λειβαδίτης
«Κάποτε θα πάρουμε ένα γράμμα,
θα 'ναι από μιαν άλλη εποχή,
θα το ακουμπήσουμε στο τραπέζι αμήχανοι,
θα σκεφτούμε πόσο είμαστε ακόμα ξένοι,
οι λέξεις θα 'χουν γίνει φαντάσματα,
στο δρόμο θα βρίσκεις καμιά φορά ένα επισκεπτήριο,
αλλά δε θα 'χουμε μνήμη, τα καφενεία άδεια τοπία του υπερπέραν
- και μόνον εγώ, τότε, ο τρελός θα σηκωθώ και θα φωνάξω: "σύντροφοι", σαν ν' απαντάω στην ατέλειωτη σιωπή...΄΄

Τούτος ο τρελός ο Μανώλης Γλέζος σπάει την ατελείωτη σιωπή και φωνάζει ΄΄ σύντροφοι ΄΄.
Όχι σαν απεύθυνση σε κομματικό ακροατήριο, αλλά σαν βαθιά γνώση ότι τούτες τις μέρες ο ένας τρέφει τον άλλο και τρεφόμαστε ο ένας από τον άλλον , σα σύντροφοι ζωής στον αγώνα για την ίδια τη ζωή.

Σύντροφοι λοιπόν,
Ο Μανώλης Γλέζος μας φωνάζει ότι υπάρχει τρόπος να απαντήσουμε στην ατελείωτη σιωπή.

Μπροστά μας δύο δρόμοι.

Ο πρώτος είναι το φινάλε της ταινίας του Αγγελόπουλου, όπου οι κυνηγοί κοιτώντας φοβισμένοι των σώμα του αντάρτη αποφασίζουν.

Κρατώντας την κουβέρτα με το πτώμα του αντάρτη περπατούν δύσκολα μέσα στο χιόνι και φτάνουν στο σημείο που το είχαν βρει.
Σταματούν και το αφήνουν κάτω.
Αρχίζουν με τα χέρια να σπρώχνουν το χιόνι που βρίσκεται γύρω του. Καλύπτουν το πτώμα λαχανιασμένοι.
Ο αντάρτης εξαφανίζεται κάτω από το χιόνι.
Το τελευταίο χιόνι πέφτει πάνω στην κατακόκκινη πληγή.
Ο χώρος ξαναβρίσκει την αρχική του αδιατάρακτη λευκότητα.
Και έτσι η ιστορία, μαζί με τους λαούς της, μαζί με τους νεκρούς της, μαζί με τις ανεξόφλητες επιταγές της, θάβεται για μία ακόμη φορά.
Και ξανάρχονται οι κατασκότεινες, οι νικημένες νύκτες.

Ο άλλος δρόμος :
Και ένα μάρκο να ήταν.

Ο τίτλος της πατρίδας μας είναι αυτός.

Και μια σπιθαμή να ήταν
Και ένας νεκρός να ήταν
Και ένα λιπόθυμο από την πείνα στο σχολείο παιδί να ήταν
Και ένας καρκινοπαθής χωρίς πρόσβαση στην αγωγή του να ήταν
Και μια οικογένεια άστεγη να ήταν…


Το πολιτικό χρέος είναι εδώ και ανήκει σε όλους μας.
Και πρέπει να το αναλάβουμε όλοι μας.
Από τις αποζημιώσεις και τις επανορθώσεις, λέξεις που δυστυχώς για τη νομική επιστήμη δεν αποτυπώνουν τον πόνο, την τραγωδία και το μέγα κακό που προκάλεσε ο ναζισμός στην πατρίδα μας

Μέχρι το σημερινό πόνο και τη σύγχρονη τραγωδία, που προκαλεί η νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα στο λαό μας.

Θέλουμε όλα όσα μας ανήκουν.
Και μας ανήκει κυρίως η ζωή μας.

Μας ανήκουν δύο ζωές :
Μια για κάθε πατριώτη εκτελεσμένο από τους ναζί,
Μία για κάθε νέο του Δίστομου, της Καισαριανής, των Καλαβρύτων
Και άλλη μία γεμάτη, ολόκληρη ώστε, τώρα, εμείς, σε χρόνο ενεστώτα να κάνουμε τούτον τον κόσμο παράδεισο.
Για μας, για τα παιδιά μας, αλλά και για αυτούς που επειδή αγάπησαν πολύ τη ζωή, οι δυνάμεις του ολέθρου τους τη στερήσανε.

Twitter
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας αν επιθυμείτε να λαμβάνετε ενημερωτικά emails
Πρόσφατα Video
Είναι ύβρις να λέτε στον ελληνικό λαό ότι η συνέχιση της πολιτικής που τον έφτασε σε κατάσταση επαιτ
Είμαι βέβαιη ότι η κα Λεπέν μπορεί να ευγνωμονεί για την αμέριστη βοήθεια που της προσφέρουν αυτές οι πολιτικές, στην προεκλογική της εκστρατεία.