Σοφία Σακοράφα

ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ, ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2009, ΠΑΣΠ Φιλοσοφικής

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

Αγαπητοί φίλοι,

Βρισκόμαστε σε μια ιστορική και πολιτική συγκυρία κατά την οποία στην κυριολεξία κοιλοπονάει η χώρα μας.

Κοιλοπονά σε όλα τα επίπεδα.
 

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

Αγαπητοί φίλοι,

Βρισκόμαστε σε μια ιστορική και πολιτική συγκυρία κατά την οποία στην κυριολεξία κοιλοπονάει η χώρα μας.

Κοιλοπονά σε όλα τα επίπεδα.

Οι θεσμοί απαξιωμένοι μετατρέπονται από τη Νέα Δημοκρατία σε όχημα διατήρησης της στην εξουσία.

Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μετατρέπεται κατά συνείδηση και κατ΄επιταγή σε πλυντήριο σκανδάλων.

Η κρίση, η εσωτερική κρίση αυτή που έχουν δημιουργήσει οι νεοφιλελεύθερες επιλογές της κυβέρνησης, γονατίζει τα ελληνικά νοικοκυριά, το μέσο Έλληνα και εξοντώνει τις ασθενέστερες ομάδες.

Η παγκόσμια κρίση βρίσκει τη χώρα μας, όχι χωρίς σχέδιο, όπως συχνά λέγεται,

αλλά με ένα σχέδιο στήριξης μόνο των μεγάλων και των ισχυρών και μάλιστα άνευ όρων,

ενώ παραδίδει τον ελληνικό λαό βορρά στους μεγαλοτραπεζίτες και στα τραστ.

Η δικαιοσύνη μετατρέπεται σε εντολοδόχο, παρεκτρέπεται, εκτρέπεται και γίνεται το πήλινο πόδι μιας διεφθαρμένης εξουσίας.
Η ελληνική γη γίνεται αντικείμενο μπίζνας μεταξύ υπουργών και Βατοπαιδίου, με κέρδη για τους υπουργούς και το Βατοπαίδι.
Η υγεία και η παιδεία από παρεχόμενα αγαθά μετατρέπονται σε προιόντα αγοράς, προιόντα που απευθύνονται σε ένα ειδικό κοινό, σε μια οικονομική ελίτ.

Η ακρίβεια ελέγχεται από τα οικονομικά λόμπι και η περιφέρεια υφίσταται πολιτικές ερήμωσης και εγκατάλειψης.
Οι συνταξιούχοι αιμορραγούν, ενώ μετά το πρώτο δεκαήμερο κάθε μήνα δεν έχουν δικαίωμα στη ζωή.

Η νεολαία για να επιβιώσει ακουμπάει στις ήδη αδύναμες πλάτες των γονιών.
 

Οι πτυχιούχοι βγαίνουν στην αγορά εργασίας χωρίς προοπτικές, χωρίς να εμπιστεύονται θεσμούς και αξιοκρατικές αρχές,

αφού ο χορός των ημετέρων καλά κρατεί, ενώ ο στρατηγικός σχεδιασμός αξιοποίησης των νέων επιστημόνων είναι ανύπαρκτος.

Η γενιά των 15άρηδων δίνει το δικό της στίγμα , ένα σύνθετο στίγμα απογοήτευσης και θυμού, θλίψης και οργής, απαξίωσης και μοναξιάς.

Το δεξιό αντιλαικό αμόκ που έχει καταλάβει την κυβέρνηση υπονομεύει ακόμη και τις θεμελιώδεις κοινωνικές της συμμαχίες.

Πέρα από το μεγάλο κεφάλαιο και τον προσωπικό τους πλουτισμό, τα στελέχη της κυβέρνησης δεν ενδιαφέρονται ούτε καν για τη στοιχειώδη, την προσχηματική προστασία των μεσαίων στρωμάτων.

Τη θέση των πράσινων παπουτσιών και της ζαρντινιέρας πήρε το νέο ιδιώνυμο : η κουκούλα.

Και περιμένετε να δείτε πόσοι απεργοί, πόσοι φοιτητές, πόσοι διαμαρτυρόμενοι απολυμένοι τύπου Λαναρά, θα υποστούν τις συνέπειες αυτού του νέου ιδιώνυμου.

Το πανεπιστημιακό άσυλο έγινε από τα πιο επίσημα χείλη της κυβέρνησης συνώνυμο με τα ναρκωτικά και τις μολότωφ, σε μια επαναφορά της γραμμής Χούβερ προς το FBI στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 60, αλλά σε μια νεοκαραμανλική εκδοχή που θυμίζει μάλλον χούντα.

Ο ευτελισμός της πολιτικής ζωής, η συγκάλυψη των πολιτικών και των ποινικών ευθυνών ποτέ άλλοτε δεν γνώρισαν το όργιο των τελευταίων χρόνων.

Από τα τοξικά ομόλογα και το Βατοπαίδι, μέχρι προχθές όπου μετατράπηκε η ψήφος κατά συνείδηση σε ψήφο κατεντολή,
όπου μετατράπηκε μια διαδικασία ξεκαθαρίσματος του δυσώδους τοπίου, σε διαδικασία κουκουλώματος και συγκάλυψης.

Η διεθνής εικόνα της Ελλάδας επικίνδυνα ανύπαρκτη.
Απόντες από τα Βαλκάνια, απόντες από τα ευρωπαικά κέντρα αποφάσεων, απόντες από την κρίσιμη περιοχή της Μέσης Ανατολής, παραχωρούμε ή ακόμη και εκχωρούμε ζωτικό χώρο στην Τουρκία.
Η εξωτερική πολιτική εκλιπαρεί για μια φωτογραφία του Καραμανλή με τον Ομπάμα μεταξύ τυριού και αχλαδιού

Η υπουργός Εξωτερικών εκχωρεί στο Ισραήλ το δικαίωμα να εμποδίσει σε διεθνή ύδατα τον πλού του ελληνικού πλοιάριου Αρίων.
Εκχωρεί το δικαίωμα στο Ισραήλ να χρησιμοποιεί απειλή βολής στα διεθνή ύδατα, εκχωρεί το δικαίωμα στο Ισραήλ της πειρατείας ελληνικού σκάφους που μεταφέρει τρόφιμα, ιατροφαρμακευτική βοήθεια, γιατρούς, εθελοντές, δημοσιογράφους, βουλευτές, στον άγρια δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό.

Αυτή είναι η σημερινή κατάσταση της χώρας μας σύντροφοι.

Αυτή είναι η σημερινή της εικόνα και στο εξωτερικό.

Διάλυση και αποσύνθεση στο εσωτερικό.

Αφάνεια και ανυποληψία στο εξωτερικό.
Και το κυριότερο είναι ότι αυτή η κατάσταση είναι πάγια και οριστική, όσο στη διακυβέρνηση της χώρας είναι η Νέα Δημοκρατία.

Και αυτή είναι η αντίληψη που κυριαρχεί και στους πολίτες, οι οποίοι πλέον γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει άλλη Νέα Δημοκρατία, δεν υπάρχει καλύτερη Νέα Δημοκρατία.

Και αυτός είναι ο λόγος που η πτώση της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι ένα απλό κρυολόγημα , αλλά μια γενική πολιτική πνευμονία που απορρέει από την κυβερνητική της πολιτική .
Το προβάδισμα λοιπόν του ΠΑΣΟΚ, προβάδισμα όχι μόνο δημοσκοπικό αλλά κοινωνικό και πολιτικό, αφενός έχει οικοδομηθεί σε αυτή τη στέρεη πολιτική συνειδητοποίηση του κόσμου, αφετέρου αντανακλά μια ώριμη πολιτική στροφή της κοινωνίας προς ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης και διακυβέρνησης.

Πρόκειται για ένα προβάδισμα που εμπεριέχει τα χαρακτηριστικά και της θέσης και της αντίθεσης.

Ο κόσμος δεν γυρίζει απλώς την πλάτη στη Νέα Δημοκρατία, αλλά στοιχίζεται πίσω από μια άλλη πολιτική πρόταση.
Αυτή ακριβώς η πραγματικότητα είναι η βασική πολιτική προυπόθεση για τη δημιουργία ενός μεγάλου πλειοψηφικού ρεύματος με χαρακτηριστικά κινήματος.

Άλλωστε γνωρίζουμε ότι κάθε φορά που κοιλοπονά η ιστορία, έρχονται στο προσκήνιο εκείνες οι δυνάμεις που είναι ικανές λόγω του μεγέθους τους, της δυναμικής τους και της πολιτικής τους πρότασης να την ανακουφίσουν.
Και σήμερα σύντροφοι τα χαρακτηριστικά του κινήματος μας είναι εξαιρετικά δυναμικά.

Ως προς τη σχέση του με το παρελθόν. Πρόκειται για ένα κίνημα που προέρχεται από τις σκληρές εσωτερικές διαδικασίες της αυτοκριτικής και της αναγνώρισης των λαθών του. Αλλωστε κίνημα δεν σημαίνει μια κατάσταση μή λαθους, αλλά ένας δυναμικός, συγκροτημένος, ανανεούμενος σχηματισμός που μπορεί να αναγνωρίζει και να διορθώνει τα λάθη του.
2. Ως προς το περιεχόμενό του.
Πρόκειται για ένα κίνημα που ανασυγκροτήθηκε στη βάση των νέων αναγκών και για αυτό μπορεί και δίνει απαντήσεις στις νέες συνθήκες.

3.Ως προς τον προσανατολισμό του.
Πρόκειται για ένα κίνημα που ενσωματώνει όλες εκείνες τις πολυπληθείς κοινωνικές ομάδες που εκ των πραγμάτων και εκ της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας είναι κοινωνικά και οικονομικά απόβλητοι.

4. Ως προς το ριζοσπαστισμό του.
Πρόκειται για ένα κίνημα που ιδεολογικά μπορεί να χαρακτηριστεί έως και επαναστατικό, καθώς γνωρίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει εκτεταμένη και ουσιαστική αλλαγή της οικονομικής βάσης μιας κοινωνίας και των κοινωνιών όλου του κόσμου, αν δεν υπάρχει διευρυμένη συμμετοχή του μέγιστου δυνατού αριθμού πολιτών στις διαδικασίες των αλλαγών, οι οποίες περιλαμβάνουν το διάλογο, το σχεδιασμό, την απόφαση, τη δράση και τα οφέλη από την μετατροπή μιας οικονομίας που ρυπαίνει σε μια οικονομία που πλουτίζει τη φύση και τον άνθρωπο.
Η Πράσινη Οικονομία είναι συνώνυμη της Συμμετοχικής Οικονομίας, συνώνυμη της δίκαιης διανομής του πλούτου και του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού των κοινωνιών.

5. Ως προς τη μορφή του.
Πρόκειται για ένα κίνημα που συγκροτήθηκε με ανοικτές στην κοινωνία διαδικασίες, που αποθέωσε τη συμμετοχή και την άμεση δημοκρατία, που στηρίζεται στη διαλεκτική της σύνθεσης.

6.Ως προς το ποιός το εγγυάται.
Πρόκειται για ένα κίνημα που ο κυρίαρχος εγγυητής είστε εσείς οι ίδιοι. Εσείς είστε τα υποκείμενά του, εσείς, όλοι εμείς είμαστε τα υποκείμενα δράσης και τελικά οι διαμορφωτές του νέου, του διαφορετικού, της σοσιαλιστικής πρότασης του 21ου αιώνα.


Σύντροφοι,

Αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά και εν μέρει ποσοτικά που παρέθεσα, αποτελούν μετά από πολλά χρόνια, τη νέα ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ.

Μια ταυτότητα ρηξικέλευθη αλλά και ρεαλιστική,

μια ταυτότητα ριζοσπαστική αλλά και συνθετική,

μια ταυτότητα ρήξης και ανατροπής, αλλά και μια ταυτότητα συνέχειας και αυτοκριτικής,

μια ταυτότητα σύγχρονης και νεωτερικής, αλλά και μια ταυτότητα βγαλμένη μέσα από τις ιστορικές και πολιτικές μας αρχές.

Αυτό είναι σήμερα το ΠΑΣΟΚ και ως κίνημα και ως δύναμη εξουσίας.

Και στην πολιτική όπως γνωρίζεται σύντροφοι, το κίνημα παντού και πάντοτε, καθημερινά μάχεται, καταγράφει τις δυνάμεις του, θέτει νέους στόχους.

Υπάρχουν όμως και κάποιες ευαίσθητες πολιτικές αναμετρήσεις,  με ιδιαίτερο βάρος, με μεγάλη δυναμική,    με ύψιστο συμβολισμό, που συμπυκνώνουν την κάθε μέρα δουλειάς μας, την κάθε ημέρα αγώνα μας, την κάθε ημέρα που προσπαθούμε το όραμά μας να αγγίξει την πραγματικότητα.
Μια τέτοια ημέρα έχουμε μπροστά μας και είναι η 7η Ιουνίου, είναι οι ευρωεκλογές.

Το κίνημά μας λοιπόν στις ευρωεκλογές έχει καταρχήν να δώσει μια μάχη σε τρία επίπεδα, το πολιτικό, το κινηματικό, το ιδεολογικό.

Μάχη στο πολιτικό επίπεδο σημαίνει για μας να μετατρέψουμε αυτή τη πολιτική δυναμική που έχουμε αναπτύξει, σε ποσοστό ικανό να αποτελέσει όχι απλώς δύναμη κρούσης, όχι απλώς δύναμη πίεσης, αλλά δύναμη αλλαγής.

Μάχη στο κινηματικό επίπεδο σημαίνει ότι για να συμβεί αυτό θα πρέπει τα πιο πρωτοπόρα κομμάτια του κινήματός μας, όπως εσείς, η νεολαία μας να κερδίσετε τη μάχη των ιδεών, στα αμφιθέατρα ή όπου αλλού χτυπά η καρδιά των εκλογών.
Και μάχη στο ιδεολογικό επίπεδο είναι να καταφέρουμε όλοι μας να ξανακερδίσουμε στη συνείδησή της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών εκείνη τη διαχωριστική γραμμή που χωρίζει την πρόοδο από τη συντήρηση, το νεοφιλελευθερισμό και τη βαρβαρότητα από το σοσιαλισμό.
Στόχος αυτής της μεγάλης μάχης δεν είναι η δημιουργία των όρων για την επαναφορά μας στον παράδεισο της εξουσίας.

Στόχος αυτής της μεγάλης πάλης δεν είναι απλώς η εναλλαγή στην εξουσία.
Ο στόχος μας είναι διπλός :

Πρώτον η συνειδητοποιημένη, καταγεγραμμένη, μαζικοποιημένη απάντηση του ελληνικού λαού στη Νέα Δημοκρατία.

Και δεύτερον η συνειδητοποιημένη, καταγεγραμμένη, μαζικοποιημένη στοίχιση του ελληνικού λαού στο τιμόνι μιας άλλης πολιτικής, μιας άλλης λογικής, μιας άλλης φιλοσοφίας.
 

Εάν λοιπόν οι ευρωεκλογές έχουν έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, αυτόν του δημοψηφίσματος, είναι στην εξής βάση :
Καλούμε τον ελληνικό λαό να αρνηθεί όλους όσους τον επιβουλεύονται, να γίνει συμμέτοχος και συνδιαμορφωτής του μέλλοντός του.

Απέναντι σε αυτή την πρόσκληση, την ανοικτή πρόσκληση υπάρχουν κάποιες παγίδες, κάποιες θεωρίες που δημιουργούν παγίδες.
Η πρώτη : είστε όλοι ίδιοι για αυτό και αδιαφορώ για όλους σας.

Καταρχήν να πούμε ότι σήμερα όσο ποτέ είναι ευδιάκριτες οι διαχωριστικές γραμμές.
Έχουμε άλλη αντίληψη για τους θεσμούς, για τη δημοκρατία, για την οικονομία, για την ανάπτυξη, για την κρίση, για το περιβάλλον, για την παιδεία, για τον πολιτισμό, για τον αθλητισμό, συνολικά για τη δημοκρατία.

Η θεωρία του όλοι είστε ίδιοι βολεύει μόνο αυτόν που ξέρει ότι υπονόμευσε τους θεσμούς, διέβαλε τη δημοκρατία, κατέστρεψε την οικονομία, απαξίωσε την ανάπτυξη και το περιβάλλον, δημιούργησε την κρίση, ιδιωτικοποίησε την παιδεία, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό.
Τον μόνο που βολεύει αυτή η συντηρητική και αντιδιαλεκτική θεωρία της ισοπέδωσης είναι αυτόν που θέλει να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν.

Αυτόν που μέσα σε ένα περιβάλλον αδιαφορίας, απογοήτευσης και συνολικής απαξίωσης, δηλαδή μέσα σε ένα περιβάλλον θολό, μίζερο και χωρίς διαφαινόμενες λύσεις θα προσπαθήσει να ψαρέψει απελπισία.

Και αυτός είναι μόνον η Νέα Δημοκρατία.

Η δεύτερη θεωρία είναι ότι η ψήφος των ευρωεκλογών είναι μια χαλαρή ψήφος.

Καταρχήν ποιά ψήφος μπορεί σήμερα να είναι χαλαρή, πέρα από την σημειολογία της στο εσωτερικό, όταν η σημερινή παγκόσμια κρίση είναι η είναι κρίση του άκρατου νεοφιλελευθερισμού και δεν αποτελεί απλώς μια προσωρινή εκτροπή, μια δυσμενή συγκυρία, αλλά είναι η τελική κρίση μιας συγκεκριμένης πολιτικής φιλοσοφίας και οργάνωσης που έφτασε πλέον στο ύστατο στάδιο της ανάπτυξης της.
Ποιά ψήφος μπορεί σήμερα να είναι χαλαρή όταν ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ κύριος Μίχαλος προτείνει δουλειά των εργαζομένων 3 ή 4 μέρες την εβδομάδα με περικοπή των μισθών και των ασφαλιστικών εισφορών κατά το αντίστοιχο ποσοστό και μάλιστα με μοναδικό κριτήριο την απόφαση του εργοδότη.

Ποιά ψήφος μπορεί σήμερα να είναι χαλαρή όταν η Νέα Δημοκρατία χρησιμοποιεί την Ε.Ε ως άλλοθι για την προώθηση πολιτικών που υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή του ελληνικού λαού.
Ποιά ψήφος μπορεί σήμερα χαλαρή όταν έχει ήδη διαμορφωθεί ένα ευρωπαϊκό διευθυντήριο που διασφαλίζει τα κοινά ή εθνικά του συμφέροντα και η Ελλάδα στέκει ανίσχυρη παρατηρήτρια των εξελίξεων.
Ποιά ψήφος μπορεί σήμερα να είναι χαλαρή όταν η Ελλάδα πλήρωσε την αναδιανομή ισχύος που έγινε στο όνομα της διεύρυνσης και της αποτελεσματικότητα των θεσμών της Ε.Ε

Ποιά ψήφος μπορεί να είναι σήμερα χαλαρή όταν το διακύβευμα, η έξοδος από την κρίση, που είναι ταυτόχρονα και ιστορική αναγκαιότητα αλλά και ώριμη κοινωνική δυνατότητα, είναι πλέον ένας ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός.

Καμία ψήφος δεν μπορεί να είναι χαλαρή σε καταστάσεις που επιχειρείται και προτείνεται ο παγκόσμιος μετασχηματισμός της κοινωνίας.

Και η τρίτη θεωρία που συναρτάται με την προηγούμενη είναι η ψήφος διαμαρτυρίας στο ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ.

Καταρχήν να πούμε ότι σε αυτή τη βάση στη βάση δηλαδή της διαμαρτυρίας η ψήφος στην άλλη αριστερά δεν είναι μια χαμένη ψήφος.

Το ζήτημα λοιπόν είναι να δούμε τί σημαίνει αξιοποίηση της ψήφου στις σημερινές συνθήκες.

Αρκεί η διαμαρτυρία?

Αρκεί η έκφραση δυσαρέσκειας?

Αρκεί η έκφραση αντίδρασης?

Κατά την άποψή μας όχι.

Για αυτό και πιστεύω ότι η ψήφος στο ΚΚΕ ή τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μια χαμένη ψήφος είναι όμως μια ψήφος που δεν ορίζει εξελίξεις, δεν φέρει μηνύματα ανατροπής, δεν παράγει ανατροπή, δεν παράγει πολιτική προοπτική αλλαγής.

Και σήμερα ο τόπος δεν έχει ανάγκη από μια απλή δυσαρέσκεια, σήμερα ο τόπος δεν έχει ανάγκη από μια απλή διαμαρτυρία.
Σήμερα ο τόπος έχει ανάγκη από μια ξεκάθαρη καταδίκη του νεοφιλελευθερισμού και από μια ξεκάθαρη στήριξη ενός νέου μοντέλου διακυβέρνησης, ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης, ενός νέου μοντέλου λειτουργίας των θεσμών και της δημοκρατίας, ενός μοντέλου που συναρτά την αριστερά με τη διακυβέρνηση.

Να θυμίσω ότι η σημαντικότερη μεταπολιτευτικά πολιτική αλλαγή που έγινε στην Ελλάδα, αυτή του 1981, δεν προήλθε μέσα από διαμαρτυρίες , καταγγελίες και απλή δυσαρέσκεια.

Προήλθε μέσα από ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, απέρρεε από μια συγκεκριμένη πολιτική φιλοσοφία, που ανέδειξε πολιτικές θέσεις για όλα τα κοινωνικά ζητήματα.

Και αυτό γιατί η αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων είναι μια διαδικασία και κινηματική, ταυτόχρονα όμως προσφέρει και το όραμα της αλλαγής της πολιτικής εξουσίας.

Διεκδικεί δηλαδή την εξουσία.

Είναι αυτό που είπε και ο Λεωνίδας Κύρκος ΄΄ δεν μπορείς να είσαι αριστερός και να φοβάσαι την εξουσία΄΄

ΚΙ εμείς δε τη φοβόμαστε.

Και με αυτή τη λογική δίνουμε τη μάχη των ευρωεκλογών.

Και για μια Ευρώπη προοδευτική.

Και για μια Ελλάδα δημοκρατική, για μια Ελλάδα σοσιαλιστική.

Κι επειδή αυτές οι εκλογές έχουν ακριβώς αυτό το διακύβευμα, πολλές είναι οι συζητήσεις που γίνονται με ένα κόσμο που είναι ακόμη κλονισμένος από το ΠΑΣΟΚ, με ένα κόσμο που ακόμη δεν έχει πειστεί απολύτως από το ΠΑΣΟΚ και ταλαντεύεται και προς την άλλη αριστερά και προς τους οικολόγους.

Σε ό,τι αφορά στους οικολόγους, που έως σήμερα είναι αόρατοι και απόντες.

Η οικολογία δεν είναι απλώς ένα κίνημα ή κάποια δέντρα. Δεν είναι αποσπασματικές πράξεις.

Η οικολογία είναι πολιτική και πρωτίστως πράξη που εμπεριέχει τους εξής στόχους και διαδικασίες :

περιφερειακή και ισόρροπη ανάπτυξη,

επιστροφή στο τοπικό προιόν που συνδέεται με τη συνεργατική παραγωγική διαδικασία ακριβώς για να εξουδετερώνει σημαντικές επιβαρύνσεις κόστους, ολοκληρωμένο σχέδιο τοπικής ανάπτυξης, έρευνα και καινοτομία προσανατολισμένη στους στόχους της επίτευξης μιας Πράσινης ευημερίας, αλλαγή αξιών και προτεραιοτήτων, συλλογική και συμμετοχική οικονομία.

Αυτά λοιπόν ως όραμα, ως θεωρητικός οδηγός και ως πολιτική πράξη είναι η δική μας πράσινη οικονομία, είναι το δικό μας προγραμματικό πλαίσιο, είναι η δική μας ολοκληρωμένη απάντηση για το περιβάλλον, την οικονομία και την ανάπτυξη.

Και τέλος σε ό,τι αφορά την ανανεωτική αριστερά θα μείνω σε μια συζήτηση που πρόσφατα είχα σε ένα σπίτι και που με ρωτήσανε για το πού διαφωνούμε .

Λοιπόν θα σας το πω απλά.

Σήμερα ζούμε, σήμερα υπάρχουμε. Τα παιδιά μας, εσείς, στο σημερινό κόσμο καλείσθε να διαπαιδαγωγηθείτε, να μορφωθείτε, να αναπτυχθείτε.

Ξέρω ότι ο κόσμος διαρκώς κινείται σπειροειδώς προς τα πάνω κι έτσι νομοτελειακά κάποια στιγμή, στο μακρινό μέλλον ακόμη η έννοια της επανάστασης θα είναι επίκαιρη.

Όμως εμείς ως σοσιαλιστές, ως διαρκείς αγωνιστές, θέλουμε να παλεύουμε για να κάνουμε το σήμερα καλύτερο, θέλουμε να υπάρχει ένα καλύτερο σήμερα.

Ενα καλύτερο σχολείο, μια καλύτερη φιλοσοφική σχολή, ένα καλύτερο νοσοκομείο, μια καλύτερη δουλειά, ένα καλύτερο περιβάλλον, μια καλύτερη κοινωνία.

Και το θέλουμε σήμερα όχι από εγωισμό, όχι από μικροσυμβιβασμό, όχι από ενδοτισμό.

Αλλά γιατί αυτός είναι ο όρος για να πάμε παραπέρα, ακόμη και μέχρι την πλήρη ανατροπή.

Δεν πάμε εξουθενωμένοι παρακάτω.

Δεν πάμε εξαντλημένοι παρακάτω.

Δεν πάμε ρημαγμένοι παρακάτω.

Ο όρος για να πάμε παρακάτω είναι η αξιοπρέπεια μας, η ανάπτυξή μας μέσα σε μια ανθρώπινη κοινωνία, το μεγάλωμα των παιδιών μας μέσα σε ένα άλλο σχολείο, η ανάπτυξη της ζωής μας μέσα σε ένα διαφορετικό περιβάλλον.

Ο όρος για να πάμε παρακάτω είναι να μη στεκόμαστε φοβικοί και γκρινιάρηδες στα προστάγματα της ιστορίας, παρά να αναλαμβάνουμε δράση και ευθύνη διεξόδου από τις επικίνδυνες στροφές της ιστορίας.
Το ΠΑΣΟΚ, ως κυβέρνηση, δεν μπορεί να τα κάνει όλα.

Μπορεί όμως να κάνει αυτά που θα μας οδηγήσουν ώστε να τα θέλουμε όλα.

Σύντροφοι και Συντόφισσες

Φίλες και Φίλοι,

Αυτός είναι ο δικός μας δρόμος : τα θέλουμε όλα

Και από σας από τη νεολαία μας, τα απαιτούμε όλα.

Σε αυτή την κρίσιμη μάχη, μπείτε, αγωνιστείτε, παλέψτε, κερδίστε το μέλλον.

Κάθε ψήφος στο ΠΑΣΟΚ είναι μια ψήφος καταδίκης του παρελθόντος, είναι μια ψήφος επιλογής ενός άλλου μέλλοντός.

Ενός μέλλοντός που μας ανήκει.
 

Twitter
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας αν επιθυμείτε να λαμβάνετε ενημερωτικά emails
Πρόσφατα Video
“BEWARE OF GREEKS” Εβδομάδα Ελληνικού Design στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Σακοράφα σε Τουσκ και Γιούνκερ: Ωρολογιακή βόμβα η πολιτική σας για το μεταναστευτικό