Σοφία Σακοράφα

ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

''Κυβέρνηση της Αριστεράς'' Παρουσίαση του βιβλίου

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Η ομιλία της Σοφίας Σακοράφα στην παρουσίαση του βιβλίου ''Κυβέρνηση της Αριστεράς. Δρόμος για το μέλλον ή παρένθεση;'' από τις εκδόσεις Τόπος στην ΕΣΗΕΑ. 

Aγαπητοί φίλοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τις εκδόσεις “Τόπος” για την έκδοση αυτή και για τη σημερινή εκδήλωση.

Και το ευχαριστώ δεν είναι τυπικό, αλλά ουσιαστικό.

Κι αυτό επειδή είναι ουσιαστική και άρα πολύτιμη η πρωτοβουλία των εκδόσεων να ξεκινήσουν ένα διάλογο, ανάμεσα σε πρόσωπα και χώρους, που θα έπρεπε στην παρούσα κρίσιμη συγκυρία να συζητάμε και να συναντιόμαστε όχι μόνον στο πλαίσιο μιας παρουσίασης, αλλά και στα πλαίσια μιας έντονης πολιτικής διεργασίας και ζύμωσης, στα πλαίσια κινηματικών δράσεων και ακόμη περισσότερων και δυναμικότερων κοινών πρωτοβουλιών.

Μία από τις φορές που βρεθήκαμε ξανά “όλοι μαζί” ήταν στην πρωτοβουλία για τη σύσταση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου.

Και το “όλοι μαζί” δεν είναι ούτε από αβρότητα, ούτε πολύ περισσότερο από πολιτική αφέλεια.

Είναι την ουσιαστική ανάγκη να αποδείξουμε ότι χώροι που δεν περιορίζονται μόνον στη διάγνωση του κακού ή δεν επικαλούνται το καλό σαν μεταφυσικό επόμενο, αλλά ριψοκινδυνεύουν ερμηνείες, κλονίζουν συστημικά κατεστημένα και απελευθερώνουν νέα πολιτική ενέργεια, έχουν και την πολιτική ωριμότητα να ανταποκρίνονται στο κοινωνικά αναγκαίο και στο ιστορικά επιβεβλημένο.

Δεν κλείνω τα μάτια σε τίποτε από αυτά που μπορούν να μας κάνουν να διαφωνήσουμε.

Ταυτόχρονα δεν ξεκινώ εκ των προτέρων να διαφωνώ σε τίποτε από αυτά που η δυναμική των εξελίξεων μπορεί να μας επιβάλλει να συμφωνήσουμε.

Πολύ δε περισσότερο δεν αρνούμαι τίποτε από αυτά που σήμερα μπορούν να μας ισχυροποιήσουν.

Με αυτή τη λογική βρίσκομαι εδώ σήμερα μαζί σας.

Με αυτή άλλωστε τη λογική, το κάλεσμα για τη συγκρότηση ενός μετώπου ανατροπής, ενισχυμένο από τις ριζοσπαστικές δυνάμεις του τόπου μας, δεν παραμένει απλώς επίκαιρο, αλλά μπορεί να αποκτήσει την ταυτότητα και τη δυναμική ενός ιστορικού μπλοκ

Αγαπητοί φίλοι,

Ο τίτλος του βιβλίου μας υποχρεώνει σε μια βουτιά στα βαθιά, όχι όμως μόνον θεωρητική, όπως συνέβαινε παλιότερα.

Γιατί πρόκειται για έναν τίτλο απολύτως συνεπή με όσα συμβαίνουν γύρω μας και συνακόλουθο της σημερινής πολιτικής πραγματικότητας.

Η Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά είναι το τελευταίο οχυρό ενός πολιτικού συστήματος που ψυχορραγεί.

Το ΠΑΣΟΚ, που λειτούργησε σαν αναπνευστήρας αυτού του συστήματος, τίθεται πλέον εκτός ρεύματος από τον ελληνικό λαό.
Η προοπτική για κυβέρνηση της Αριστεράς είναι πλέον μια πραγματικότητα, η οποία θα αποτελέσει τομή ιστορικών διαστάσεων, καθώς για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αριστερά θα κληθεί να κυβερνήσει μια αναπτυγμένη χώρα της Δύσης.

Κυβέρνηση λοιπόν της αριστεράς : παρένθεση ή δρόμος για το μέλλον.

Θέλω ευθύς εξαρχής να διατυπώσω την πεποίθησή μου.

Εάν η κυβέρνηση της αριστεράς αποτελέσει μια παρένθεση
είτε για λόγους ανετοιμότητας,
είτε για λόγους διάψευσης των προσδοκιών,
είτε για λόγους ασυμβατότητας ανάμεσα στην κυβερνητική πράξη και στην κινηματική στήριξη,
ή ασυμβατότητας ανάμεσα στην κυβερνητική πράξη και στο λαϊκό αιτούμενο,
η επόμενη ημέρα – κι εδώ δυστυχώς δε συμμερίζομαι τις αισιόδοξες προβλέψεις πολλών φίλων μου- δε θα βρει την κοινωνία μας πιο ριζοσπαστική, αλλά πιο κλειστή, πιο συντηρητική, πιο φοβική, πιο απογοητευμένη και άρα ακόμη πιο έτοιμη να κατασπαραχθεί από τα οικονομικά διευθυντήρια και την πολιτοφυλακή τους, γιατί παρά τα όσα φαιδρά λέγονται, μόνον αυτοί διαθέτουν οργανωμένη και συντεταγμένη πολιτοφυλακή με εγκληματικά χαρακτηριστικά.

Μια αριστερή κυβέρνηση – παρένθεση λοιπόν, θα γίνει το όχημα για την υλοποίηση των πλέον αντιδραστικών πολιτικών, χειρότερων και απ' αυτές που ζούμε σήμερα, καθώς αυτό το όχημα θα έχει σαν καύσιμο και τις προδομένες ελπίδες του λαού μας.

Στη σκέψη μου λοιπόν η δεύτερη εκδοχή, η κυβέρνηση δηλαδή της αριστεράς ως δρόμος για το μέλλον αποτελεί και το μονόδρομο.

Και θέλω να είμαι απολύτως ακριβής :

Δρόμος για το μέλλον θα υπάρξει μόνον εάν η κυβέρνηση της αριστεράς καταφέρει να ανταπεξέλθει στο εξαιρετικά δύσκολο, αλλά αναγκαίο έργο της κοινωνικής ανασυγκρότησης του λαού μας.

Οι όροι και οι προϋποθέσεις για αυτό που επί της ουσίας ονομάζω ώριμη δυνατότητα ενός κοινωνικού και οικονομικού μετασχηματισμού, είναι πολλοί.

Θα σταθώ με ιδιαίτερη ένταση και έμφαση, αλλά κυρίως με απολυτότητα σε αυτούς τους τέσσερις που ανέπτυξα και στο κείμενό μου.

Από την επομένη των εκλογών η κατάργηση του Μνημονίου και η γενναία μείωση του χρέους με όρους κοινωνικού ελέγχου προκειμένου να αναζητηθεί εκείνο το τμήμα του που αποτελεί και το απεχθές κομμάτι, αποτελούν τις δύο πολιτικές πράξεις που εάν χρειαστεί θα πρέπει να επιβληθούν ακόμη και μονομερώς.

Βεβαίως, και κόντρα σε πάσης φύσεως πολιτικά μαντεία, ακόμη και καλοπροαίρετα, είναι νωρίς ακόμη να προδικάζουμε στάσεις και συμπεριφορές, αποστειρώνοντας τις εξελίξεις από τη διαρκή αλληλεπίδραση της διεθνούς συγκυρίας, των συμμαχιών, του συσχετισμού δυνάμεων και βεβαίως του λαϊκού παράγοντα.

Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για αυτές.

Ταυτόχρονα δύο σημαντικά εργαλεία στην κατεύθυνση της ανασυγκρότησης είναι αφ' ενός η εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, με στόχο μια νέα χρηματοπιστωτική πολιτική με αποκλειστικά αναπτυξιακούς, παραγωγικούς, κοινωνικούς και οικολογικούς προσανατολισμούς, και αφ' ετέρου ένα νέο μοντέλο παραγωγής, κατανάλωσης, διανομής και ανάπτυξης.
Αγαπητοί φίλοι,

Είναι σαφές ότι αυτές οι 4 κρίσιμες προϋποθέσεις δεν απαιτούν απλά μια αλλαγή πλεύσης, μια αλλαγή πολιτικής και προτεραιοτήτων, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί και με όρους απλής εκλογικής διαδοχής.

Απαιτούν την ανατροπή της παρούσας πολιτικής με όρους ρήξης και σύγκρουσης, και ταυτόχρονα με το λαϊκό παράγοντα στην πρώτη γραμμή της στήριξης μιας μεταβατικής κυβέρνησης, η οποία θα επιχειρήσει τη μεγάλη πολιτική αλλαγή.

Μια μεγάλη πολιτική αλλαγή που θα γκρεμίσει το σάπιο πολιτικό σύστημα που επί δεκαετίες εξυπηρετεί την εκδοχή ενός βαλκανικού εκσυγχρονισμένου μεταπρατισμού και τα τελευταία τρία χρόνια υπηρετεί τυφλά και σαν εντολοδόχος τη χρεωκοπία της χώρας.

Μια μεγάλη πολιτική αλλαγή που θα βάλει τις βάσεις για την παραγωγική ανασυγκρότηση, την ανεξαρτησία, την πραγματική δημοκρατία, τη νέα θέση Ελλάδας στο σύγχρονο κόσμο, τις αλλαγές στις κοινωνικές και παραγωγικές σχέσεις.

Μια μεγάλη αλλαγή η οποία θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός ριζικού πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού μετασχηματισμού.

Όλοι μας, τούτη τη συγκεκριμένη στιγμή, διαπιστώνουμε με ανησυχία ότι η ελληνική Αριστερά δεν έρχεται πάνω στην πλάτη ενός ισχυρότατου κοινωνικού ρεύματος, αποφασισμένου να στηρίξει την κυβέρνησή «του» στις κρίσιμες στιγμές.
Γνωρίζουμε όμως καλά, ότι έρχεται βγαλμένη από ένα κίνημα, το οποίο ανέτρεψε δύο κυβερνήσεις, βγαλμένη από ένα λαό που κατέβηκε σε 24 γενικές απεργίες, από ένα λαό που αυθόρμητα επί τρείς μήνες κατέκλυζε το Σύνταγμα αλλά και την ΕΡΤ.

Είναι ανάγκη να καταλάβουμε, είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε όλοι, ότι συνηθισμένοι άνθρωποι, που χτες ήταν κλεισμένοι στο καβούκι τους, σε ασυνήθιστες εποχές είναι έτοιμοι να κάνουν, και κάνουν, ασυνήθιστα πράγματα.

Είναι ανάγκη να καταλάβουμε και εμείς στο ΣΥΡΙΖΑ ότι οι κοινωνικές διεργασίες που συντελούνται στην κοινωνία δεν είναι προβλέψιμες.

Δεν είναι εξίσωση που εάν η αρχική συνθήκη είναι νοικοκυραίος, το τελικό αποτέλεσμα είναι στροφή στο συντηρητισμό.

Οι κοινωνικές διεργασίες είναι δυναμικές και πολλές φορές με απρόβλεπτη κατάληξη.

Και είναι ανάγκη, επίσης, οι δυνάμεις της άλλης αριστεράς να συνειδητοποιήσουν ότι οι διεργασίες αυτές γίνονται δυναμικές και απρόβλεπτες όταν υπάρχει η ελπίδα να ανατρέψουμε τα πράγματα, σε αυτή τη ζωή.

Αγαπητοί φίλοι,

Το δεύτερο μέρος των εκδόσεων “Τόπος” είναι αφιερωμένο στις ιστορικές εμπειρίες της κυβέρνησης της αριστεράς στη Νότια Αμερική, συγκεκριμένα στη Βενεζουέλα αλλά και στη Χιλή του Αλιέντε.

Αποτελεί πραγματικά μια κατάλληλη αφετηρία για να διατρέξουμε μαζί στο ζωντανό τόπο της ιστορίας και της μνήμης, εμπεδώνοντας ότι αυτό που συνέβη κάποτε στη Χιλή, πιο πρόσφατα στη Βενεζουέλα αλλά και στον Ισημερινό, μπορεί να συντελεσθεί και στην Ελλάδα.

Και όπως το βιβλίο κλείνει με ένα αφιέρωμα στον Μαρξ, έτσι κι εγώ θα τονίσω ότι αυτό που θα αγωνιστούμε για να γίνει πραγματικότητα και στην πατρίδα μας με το λαό μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αναδρομική αναγκαιότητα του παρελθόντος, σε χρόνο ενεστώτα. 

Twitter
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας αν επιθυμείτε να λαμβάνετε ενημερωτικά emails
Πρόσφατα Video
Είναι ύβρις να λέτε στον ελληνικό λαό ότι η συνέχιση της πολιτικής που τον έφτασε σε κατάσταση επαιτ
Στην τελική φάση η ευρωμεσογειακή πρωτοβουλία PRIMA για την έρευνα και την καινοτομία στους τομείς των τροφίμων και του νερού